Bystrzyckie i Orlickie Góry
Bystrzyckie i Orlickie Góry, dwa równoległe, mało zróżnicowane pasma górskie w Sudetach Środk., rozdzielone dolinami Bystrzycy Dusznickiej i Dzikiej Orlicy, za¬mykające od południe-zach. Kotl. Kłodzką; G. Orlickie, zbud. ze skał metamorficznych, całe lesiste, tworzą słabo rozczłonkowany grzbiet 47 km długość (ok. 1/4 w granicach Polski) i ok. 1000 m n.p.m. (Welka Destna 1115 m w CSRF, Orlica 1084 m); G. Bystrzyckie w części północny składają się z dwu pasm: Łomnickiej Równi (898 m), zbud. z ławicy górnokredowych piaskowców ciosowych i margli, i grzbietu głównego, zbud. z łupków krystalicznych oraz z gnejsów (Wolarz 850 m, Smolna 870 m, Biesiec 833 m); część południe, oddzielona Przełęczą Spaloną (811 m), słabo rozczłonkowana, z kulminacjami: najwyższą w Jagodnej (977 m) oraz Jedlnikiem (739 m), Czerńcem (891 m) i Granicznym Wierchem (711 m), opada ku południe do Przełęczy Między leskiej (540 m); w G. Bystrzyckich torfowisko „Topieliska" z reliktową roślinnością polarną; na wschód stokach Orlicy doskonałe tere¬ny narciarskie.